2018-01-08
Diagnostyka układu krzepnięcia – ocena hemostazy u pacjentów weterynaryjnych
Badania koagulologiczne pozwalają ocenić prawidłowość funkcjonowania układu hemostazy i są istotnym elementem diagnostyki pacjentów z podejrzeniem zaburzeń krzepnięcia. Znajdują zastosowanie zarówno w przypadku występowania objawów klinicznych, takich jak krwawienia, jak również w ramach przygotowania pacjenta do zabiegów chirurgicznych.
Wykonujemy badania umożliwiające ocenę poszczególnych etapów procesu krzepnięcia. Wyniki badań, interpretowane w połączeniu z obrazem klinicznym oraz pozostałymi wynikami laboratoryjnymi, mogą pomóc w różnicowaniu przyczyn skaz krwotocznych, ocenie ryzyka krwawienia oraz monitorowaniu przebiegu leczenia
Oznaczenie stężenia D-dimerów jest kluczowym narzędziem diagnostycznym w ocenie zaburzeń krzepnięcia i fibrynolizy. D-dimery to produkty degradacji usieciowanego włóknika (fibryny) - ich obecność we krwi świadczy o tym, że w organizmie powstał zakrzep, który jest ulega rozpuszczaniu.
D-dimery - marker szybkiej diagnostyki zaburzeń krzepnięcia:
- rokowanie pacjenta po zabiegach
- monitoring zakrzepicy
- diagnostyka zatorowości płucnej
- wykrywanie zespołu wykrzepiania
wewnątrznaczyniowego
W ofercie ALAB Weterynaria znajdują się badania pozwalające na kompleksową ocenę układu krzepnięcia, w tym m.in. czas protrombinowy (PT), czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), fibrynogen oraz D-dimery. Dobór odpowiednich parametrów zależy od wskazań klinicznych i podejrzenia konkretnego zaburzenia. W przypadku nieprawidłowych wyników warto zestawić je z morfologią krwi.
Krew do oznaczenia czynników krzepnięcia należy pobrać do probówki koagulologicznej z cytrynianem sodu (9:1).
UWAGA: ZNACZNIK NA PROBÓWCE OKREŚLA DOKŁADNĄ ILOŚĆ KRWI, JAKĄ NALEŻY POBRAĆ DO BADANIA. PODCZAS ZGŁASZANIA ODBIORU PRÓBKI, PROSZĘ ZAZNACZYĆ, ŻE BADANIE DOTYCZY KOAGULOLOGII.

Interpretacja wyników badań układu hemostazy
| |
Liczba trombo-cytów
|
Kapilarny czas krwawienia
|
PT
|
APTT
|
TT
|
Diagnostyka różnicowa
|
| |
F |
F |
F |
F |
F |
- Prawidłowa hemostaza
- miejscowe uszkodzenia naczyń
- niedobór czynnika XIII
- niedobór inhibitorów plazminy
|
| |
↓ |
↑ |
F |
F |
F |
- trombocytopenia
+ trombocytopatie
- DIC
- zespół von Willebranda
|
| |
↓ |
↑ |
↑ |
↑ |
F |
- DIC
- zużycie w dużych obszarach ciała
- utrata krwi / rozrzedzenie
|
| |
↓ |
↑ |
↑ |
↑ |
↑ |
- DIC + hiperfibrynoliza
- DIC + leczenie heparynami
|
| |
F |
F |
↑ |
↑ |
F |
- zaburzenia syntezy kompleksu protrombinowego - (zatrucia kumarynami)
- zaburzenia funkcji wątroby
- zużycie, utrata, rozrzedzenie
- wrodzony niedobór czynników II, V, X
|
| |
F |
F |
↑ |
F |
F |
- początkowe zaburzenia syntezy kompleksu protrombinowego
- wrodzony niedobór czynnika VII
|
| |
F |
F |
F |
↑ |
F |
- zdrowe szczenięta
- wrodzony niedobór czynników (VIII:C, XI, XII, prekalikreiny, kininogenu
o wysokiej masie cząsteczkowej)
- niedostateczne napełnienie probówki
- wyższy hematokryt
- inhibitory (antykoagulant toczniowy)
|
| |
F |
↑ |
F |
↑ |
F |
|
| |
F |
↑ |
F |
F |
F |
- nabyte lub wrodzone zaburzenia funkcjonalne płytek krwi
- choroba von Willebranda
|
| |
F |
F |
F |
↑ |
↑ |
- hiperfibrynoliza
- efekt heparyny
- surowica / skoagulowana próbka
- dysfibrynogenemia
- małopłytkowość
indukowana heparyną
- inhibitory trombiny
|
F - poziom fizjologiczny